Ang mga Begonia ay mukhang hindi gaanong kahanga-hanga kaysa sa mga rosas o peonies kapag namumulaklak sila, at maaari mong humanga ang mga ito sa loob ng 3-4 na buwan. Ang tropikal na halaman na ito ay maaaring lumaki sa mga windowsill sa mga apartment at sa labas, sa mga hardin at mga kama ng bulaklak. Inilarawan ng mga botanista ang higit sa 1,500 species ng pamilyang Begoniaceae na matatagpuan sa ligaw. Gayunpaman, sa mga mas malamig na klima, hindi hihigit sa 100 mga uri ang itinanim, na marami sa mga ito ay partikular na inangkop sa mga variable na klima.
Mga tampok ng begonia
Ang mga species ng halaman ay naiiba hindi lamang sa kulay ng talulot. Kabilang dito ang mga annuals at perennials, herbs, shrubs, at kahit gumagapang na baging. Ang mga ugat ay maaaring mahaba, makapal, o tuberous, habang ang mga dahon ay maaaring hatiin, buo, na may kulot, makinis, o may ngipin na mga gilid. Ang ibabang bahagi ay kadalasang mas makulay na kulay—madilim na lila, kayumanggi, o mapula-pula. Ang itaas na bahagi ay berde, esmeralda, at sa ilang mga species, lumilitaw ang mga mapuputing pattern o blotches. Ang mga tangkay ay maaaring sakop ng mga buhok.
Ang mga bulaklak ng iba't ibang uri ng begonia ay magkatulad-isang kumplikado, hindi regular na hugis na mga inflorescence na may mga petals na may iba't ibang laki, na nakaayos sa tapat ng bawat isa. Kabilang sa mga posibleng kulay ang puti, orange, dilaw, at isang buong hanay ng mga pink, mula sa liwanag hanggang sa madilim. Pagkatapos ng polinasyon, nabubuo ang prutas—isang tatsulok na kapsula na puno ng maliliit na buto.
Mga uri ng Begonia
Ang mga halaman ay karaniwang inuri ayon sa kanilang mga pangunahing katangian. Gayunpaman, ang bulaklak na ito ay nahahati din sa hugis ng ugat, hitsura, o paraan ng pagpaparami. Naniniwala ang mga breeder na pinakamahusay na isaalang-alang ang mga sumusunod na uri nang hiwalay: mga halaman ng bush, na pinalaganap gamit ang mga apical shoots o mga buto; mga halaman ng dahon, na pinalaganap sa pamamagitan ng paghahati ng mga ugat; at tuberous na mga halaman, na inililipat sa lupa.

May isa pang pag-uuri, iminungkahi ni Propesor Vorontsov, isang breeder na dalubhasa sa mga species ng halaman na ito. Iminungkahi niya na hatiin ang mga begonia sa mga uri batay sa kanilang mga panlabas na katangian. Sa paglalarawan ng palumpong, ornamental na mga dahon, namumulaklak, at tuberous na begonias, binanggit niya ang mga katangian ng bawat uri. Halimbawa, ang una ay may matataas, nababanat na mga tangkay na kahawig ng kawayan, habang ang ornamental foliage begonias ay may maraming kulay na talim ng dahon. Ang mga katangian ng iba ay makikita sa kanilang mga pangalan. Gayunpaman, ang pangalang "tungkod" sa halip na "palumpong" ay naging mas karaniwan.
Nangungulag
Ang pinakasikat sa mga uri ng begonia na ito ay ang Rex o Royal begonia. Ito ay isang pangmatagalan. Sa colloquially, ito ay tinatawag na Napoleon's ears o elephant ears. Ang halaman ay hindi hinihingi at madaling alagaan. Ang tangkay ay maaaring umabot ng 1.5 metro ang taas, ngunit sa paglipas ng panahon, ito ay bubuo ng isang rhizome—isang gumagapang na rhizome kung saan umusbong ang mga ugat. Kapag nagpapalaganap, madalas itong nahahati sa ilang mga seksyon.
Ang Rex begonias ay hindi gumagawa ng mga bulaklak—ang kanilang mga katangiang pampalamuti ay nagmumula sa kanilang mga dahon. Ang mga ito ay nababalutan ng maikli, magagaan na buhok, makinis sa pagpindot, na may makulay na pulang-pula o lila na mga ugat. Maaari silang maging fringed, kulot, o sakop sa makulay na pattern.
Ang Begonia Griffon ay isang cultivar na binuo mula sa Royal Begonia. Ito ay isang matangkad, ornamental na halaman na may makapal, gumagapang na tangkay at hugis pamaypay na mga dahon na may natatanging, may ngipin na mga gilid. Ito ay nakatanim sa mga conservatories o sa labas sa mas maiinit na klima.
Ang Begonia Baueriana ay isang kolektibong pangalan para sa mga halamang ornamental na partikular na itinanim para sa mga apartment. Kasama sa grupong ito ang Nigramarga, Tiger, at Cleopatra. Naiiba sila sa lacy texture ng kanilang mga dahon, ang kayamanan ng kanilang kulay, at ang pag-aayos ng kanilang mga inklusyon. Ang mapupulang mga tangkay ay umaabot ng hanggang 10 cm ang taas, at ang gumagapang na mga ugat ay mataba at may bahid ng pulang-pula. Ang mga inflorescences ay racemose, light pink o cream. Ang hugis-puso na mga dahon ay may malinaw na tinukoy na mga ugat at matingkad na buhok.
Ang isa pang nangungulag na halaman ay ang Lucifer begonia. Ang ilalim ng malalaki at walang simetriko na mga dahon nito ay pula, habang ang tuktok ay berde. Ang bush ay lumalaki nang matangkad, na may mga tuwid na tangkay na umaabot ng hanggang 2 metro ang taas. Namumulaklak ito mula Enero hanggang unang bahagi ng Marso, na may mabula na pink na petals. Ito ay pinalaganap ng mga pinagputulan o buto.
Tuberous
Ang mga ito ay lumaki bilang taunang sa mga hardin at mga perennial sa loob ng bahay. Ang pangunahing pagkakaiba ay ang hugis ng rhizome. Ang mga tangkay ay maikli—hanggang 0.8 m—at mataba, makatas, translucent, kadalasang may kulay rosas na tint. Kasama sa grupong ito ang mga palumpong, trailing, at mala-damo na begonias. Ang mga dahon ay hugis puso, makinis at kulot, at maaaring matakpan ng mga buhok. Mga paglalarawan ng pinakasikat na varieties, mga pangalan na may mga larawan:
- Ang Duck Red ay isang mababang palumpong na may malalaking, matingkad na dahon ng esmeralda, single, malaki, dobleng bulaklak—hanggang 10 cm—na mukhang peoni;

- Bud de Rose - kahawig ng isang rosas sa hitsura, ang bush ay mababa, hindi hihigit sa 15 - 17 cm, ang mga dahon ay malaki, na may kulot na mga balangkas, ang mga petals ay puti o light pink;

- Ang Picotee Harlequin ay isang double begonia na may mga dilaw na talulot na may talim na pula; isang semi-spreading shrub na lumalaki hanggang 0.25 m, na may maliliit na maliliwanag na berdeng dahon;

- Ang Crispa Marginata ay isang houseplant na may mga lilang gilid sa berdeng dahon, na umaabot sa 15 cm; ang mga inflorescences ay nag-iisa, pinong, puti, lemon o mapusyaw na dilaw.
Ang pinakakaraniwang begonia ay ang Odorata, karaniwang kilala bilang Angelica. Ang malalaki, nag-iisa, dobleng pamumulaklak nito, hanggang 9 na sentimetro ang diyametro, ay nakakabighani hindi lamang sa kanilang luntiang at makulay—ang panloob na mga talulot ay puti, ang panlabas na mga talulot ay kulay rosas—kundi pati na rin sa kanilang halimuyak. Ito ay isang natatanging tampok ng iba't-ibang ito. Ang mga tangkay ay umabot ng hanggang 20 cm ang taas, na may mga sanga na sa simula ay lumalaki paitaas, pagkatapos ay arko at bumabagsak nang maganda. Ang mga dahon ay madilim na berde, na may matalim na may ngipin na mga gilid.
Ang sumusunod na Bolivian begonia ay may drooping stems. Ang mga shoots ay lumalaki hanggang 30 cm at pagkatapos ay arko pababa. Ito ang dahilan kung bakit ang mga subspecies na ito ay madalas na nakatanim sa mga kaldero upang i-highlight ang kanilang mga natatanging katangian. Ang Santa Cruz Sunset at Copacabana ay magpapasaya sa iyo sa kanilang matingkad na pulang mga putot na natipon sa mga inflorescence. Ang huling halaman ay may natatanging hugis na mga bulaklak na nakapagpapaalaala sa mga kampana. Ang Bossa Nova, samantala, ay natutuwa sa iba't ibang kulay—orange, pink, white, at fuchsia. Ito ang pinakamalaking subspecies, na may arching stems na umaabot sa 50 cm.
Kasama rin sa grupong ito ang mga sumusunod na varieties na may maliwanag na kulay na mga bulaklak at nakalaylay na mga tangkay. Namumulaklak sila nang mahabang panahon—maaari silang tangkilikin sa loob ng bahay mula sa huli ng Marso hanggang kalagitnaan ng Nobyembre. Ang pinakakaraniwan ay ang serye ng Chanson, na may dobleng pamumulaklak, at pinakakaraniwang lumalago:
- Christie - puting bulaklak;
- Roxana - orange;
- Batang babae - maputlang rosas.
Ang isang perpektong pagpipilian para sa isang apartment ay ang trailing, ever-blooming begonia Elatior. Ito ay isang mababang, compact shrub na may hugis-puso, makintab na mga dahon at mataba na mga tangkay. Ang mga tangkay ay natatakpan ng maselan na balahibo. Ang mga bulaklak ay kahawig ng maliliit na rosas. Maaari silang maging dilaw, rosas, pula, orange, na may mga puting highlight, o solid na kulay.
Everblooming
Ang mga halaman ng species na ito ay lumago sa loob ng bahay at sa mga hardin ng taglamig. Kasama sa grupong ito ang mga sumusunod na varieties at species na may iba't ibang hugis ng rhizome. Nagbabahagi sila ng isang karaniwang tampok: mahabang pamumulaklak, hindi buong taon, ngunit mula sa huling bahagi ng Pebrero hanggang kalagitnaan ng Disyembre.
Ang pinakasikat na mga dwarf varieties na may isang paglalarawan ng mga pinaka-katangian na pagkakaiba:
- Bella - nag-iisang tangkay na may berdeng dahon na may talim sa maliwanag na pula. Ang mga bulaklak ay malaki, doble, at maliwanag na kulay-rosas. Hanggang sa 160 buds ang mabibilang sa oras ng pamumulaklak.
- Ang compact na Sheila, na may mga tangkay na hanggang 16 cm, ay katulad sa hitsura ni Bella, ngunit may mas kaunting mga inflorescence—hanggang 80 sa isang pagkakataon—at ang mga talulot ay matingkad na pula.
- Si Linda ang pinakamaliit sa mga varieties na ito. Ang bush ay siksik, ang mga dahon ay nakabalangkas na may maliwanag na hangganan, at ang mga bulaklak ay malaki, solong, rosas. Ang halaman ay lumalaki hanggang sa pinakamataas na taas na 9 cm.
Ang mga medium-sized na subspecies ay kinakatawan ng mga bushes na may makulay na mga dahon, na umaabot sa 25 cm. Ang pinakakaraniwang itinatanim ay ang Carmen, na may maitim na pulang-pula na mga dahon ng dahon at maliliit na kulay rosas na bulaklak; ang esmeralda-berde, makulay na Ambassador, na may mga bulaklak na bumubuo ng isang malago na takip, mula sa mapusyaw na rosas hanggang sa maliwanag na pula; at ang luntiang, mayaman na berdeng Bada Bing, na may matingkad na pulang inflorescences.
Ang mga matataas na halaman ay ginagamit upang palamutihan ang mga kama ng bulaklak at mga hardin ng taglamig. Sa bukas na lupa o greenhouses, ang mga tangkay ay maaaring umabot ng hanggang 1 m, ngunit sa loob ng bahay ay hindi sila lalampas sa 40 cm. Ang mga palumpong ay kumakalat, ang mga tangkay ay lumalaki nang maluwag, at ang mga bulaklak ay karaniwang nag-iisa. Kasama sa mga karaniwang kinatawan ang 'Kate Teicher' na may pulang bulaklak; 'Double Red' na may lilang, dobleng bulaklak; 'Alba' na may puting bulaklak; at 'Gustav Knaake' na may pulang bulaklak. Bahagyang naiiba ang compact na 'Renaissance' na may mga dahon ng esmeralda at malinaw na may ngipin na mga gilid. Ang mga orange petals ay mayroon ding kulot na mga balangkas.
Cane Begonias
Ang isang katangian ng mga halamang ornamental na ito ay ang kanilang tuwid, matigas na mga tangkay, na nakapagpapaalaala sa mga tambo. Ang mga kinatawan ng grupong ito ay dating tinawag na Angel's Wing para sa kanilang mga matulis na dahon. Karamihan sa mga hybrid ay artipisyal na binuo sa pamamagitan ng pagtawid sa mga palumpong na begonias sa iba't ibang nagtatag, Rex.
Ang Coralina de Lecorella ay kadalasang nakikita sa mga opisina. Lumalaki ito hanggang 2 m ang taas, na may mga ovate na dahon hanggang 20 cm ang haba, na natatakpan ng maputi-puti o kulay-pilak na mga spot at mga guhit na may mapula-pula sa ilalim. Ang mga tangkay ng bulaklak ay pahaba at mapula-pula.
Ang coral begonia ay dating itinuturing na isang hiwalay na species, ngunit ngayon ay nauuri sa ilalim ng pangalang batik-batik na begonia, isang grupo ng mga reed begonia. Tamaya at Luceria ang kadalasang itinatanim. Ang mga buds ay natipon sa malalaking kumpol at namumulaklak sa buong tag-araw.
Ang isang uri ng puting-pinturahan, Begonia x albopicta, ay nilikha mula sa batik-batik na begonia. Ang perennial na ito ay lumalaki ng 1-1.5 m ang taas, na may walang simetriko, makintab, olive-green na mga dahon sa itaas na bahagi at makinis sa ilalim. Ang pamumulaklak ay maikli ang buhay, tumatagal lamang ng dalawang buwan-mula sa huli ng Hunyo hanggang unang bahagi ng Agosto. Ang mga talulot ay puti at rosas.
Ang batik-batik na begonia ay natagpuang ligaw sa Brazil. Ito ay isang luntiang subshrub, na bumubuo ng isang korona hanggang sa 1 m ang lapad. Ang mga dahon ay lanceolate, pahaba, may kulot na mga gilid, at madilim na berde. Ang mga rosas na bulaklak ay bumubuo ng mga racemes na hugis umbel, na nagbubukas mula Abril hanggang Hulyo.
Ang pinakamahirap na bagay ay ang pag-usbong ng mga buto, kaya mas mabuti para sa mga baguhan na hardinero na magsimula sa mga varieties na pinalaganap ng bahagi ng ugat o mga shoots. Ang pag-aalaga sa mga halaman ay napaka-simple.Tubig kung kinakailangan, paluwagin ang tuktok na layer ng lupa upang matiyak ang pare-parehong pagpasok ng hangin sa root system, lagyan ng pataba, at protektahan laban sa mga peste at sakit. Sa bahay, kinakailangan ang taunang repotting.




Ang pinaka-sunod sa moda bulaklak ng 2025
Malaking ceramic na kaldero at planter: ano ang pagkakaiba at kung paano pumili ng tama para sa iyong mga halaman?
Kagandahan at Dali ng Pag-aalaga: Nangungunang 10 Pinakamagagandang at Madaling Alagaan na Bulaklak sa Panloob
Nangungunang 15 Bulaklak na Matagal sa isang Vase