Ang mga peras ay nagsisimulang maghinog sa ikalawang kalahati ng tag-araw at magpapatuloy hanggang sa kalagitnaan ng taglagas. Ang halaman ay gumagawa ng masarap, makatas na prutas. Para sa paghahatid nang direkta sa mesa, sila ay pinili hinog. Gayunpaman, hindi ito angkop para sa pangmatagalang imbakan, dahil ang prutas ay mabilis na nasisira. Masyadong maagang pinipi ang prutas ay tumitigas sa paglipas ng panahon, at lumalala ang lasa nito. Upang panatilihing sariwa at malasa ang mga peras hanggang sa taglamig, ang pag-aani ay nakabatay sa iba't-ibang, panahon ng pagkahinog, at mga kondisyon ng panahon sa rehiyon.
Mga yugto ng kapanahunan
Ang panahon ng pagkahinog ng prutas ay tumatagal ng ilang linggo. Sa panahong ito, ang mga prutas ay dumaan sa ilang mga yugto ng pagkahinog. Maaaring anihin ang mga peras sa anumang yugto. Ang huling destinasyon ay depende sa nilalayon na paggamit ng prutas. Para sa pagproseso, ang mga peras ay kinuha mula sa puno sa yugto ng teknikal na pagkahinog. Para sa pangmatagalang imbakan o agarang pagkonsumo, ang mga peras ay naiwang nakabitin sa puno nang mas matagal.
Teknikal
Ang yugto ng pagkahinog na ito ay nangyayari nang mas maaga kaysa sa iba. Ang mga prutas ng pome ay naglalabas ng pinakamaraming katas sa oras na ito, na ginagawa itong perpekto para sa pagproseso. Kapag naka-kahong o niluto, ang mga prutas ay hindi nalalagas, na nananatiling ganap ang kanilang hugis. Ang mga buto ng peras ay nagsisimula pa lamang magdilim sa yugto ng teknikal na pagkahinog. Medyo malabo ang lasa ng napipitas na prutas. Ang mga peras ay inaani sa oras na ito para sa paggawa ng juice, preserba, alak, marmelada, at iba pang pinapanatili.
Botanical o naaalis
Pito hanggang sampung araw pagkatapos ng teknikal na kapanahunan, kumpleto na ang mass gain ng prutas. Nag-iipon sila ng maraming mineral, bitamina, asukal, almirol, at pectin. Sa oras na ito, isang tapon ay nabuo sa pagitan ng tangkay at sanga. Ito ay nagpapahintulot sa prutas na madaling ihiwalay mula sa shoot. Ang mga buto ay nagiging madilim at ganap na hinog. Ang mga prutas na inani sa yugto ng botanical maturity ay ganap na hinog sa panahon ng karagdagang pag-iimbak. Nananatili silang sariwa at malasa sa loob ng mahabang panahon.
Konsyumer
Sa yugtong ito, ang mga prutas ay nagiging lalong malasa at mabango. Ang kanilang kulay ng balat at densidad ng laman sa kapanahunan ng mamimili ay ganap na tumutugma sa mga katangian ng varietal. Ang mga peras ay nag-iipon ng pinakamaraming sustansya. Sa yugtong ito, ang mga prutas ay pinipitas para sa agarang pagkonsumo. Ang mga prutas na ito ay maaaring maimbak nang hindi hihigit sa 20 araw. Pagkatapos nito, nagsisimula silang masira.
Kumpleto o pisyolohikal
Sa oras na ito, ang akumulasyon ng mga sustansya ay ganap na tumigil at ang kanilang pagkabulok ay nagsisimula. Ang mga peras ay nawawala ang kanilang mga bahagi ng starchy, at ang dami ng kanilang juice ay bumababa. Ang pulp ay nagiging putik, at ang lasa nito ay lumalala. Ang ganitong mga prutas ay hindi angkop para sa pagkain. Ang mga ito ay angkop lamang para sa pag-aani ng ganap na hinog na mga buto.
Kahulugan ng kapanahunan
Upang pahabain ang buhay ng istante ng mga peras, pati na rin upang matiyak ang sariwang pagkonsumo, ang prutas ay kinuha mula sa mga sanga sa yugto ng botanical ripeness. Ang isang paraan para sa tumpak na pagtukoy ng pagkahinog ng prutas sa ilalim ng iba't ibang klimatiko na kondisyon ay hindi pa natuklasan. Ang ganitong paraan ay kailangan lamang para sa komersyal na paglaki ng prutas. Ang maling pagtukoy sa oras ng pag-aani para sa pag-iimbak o pagproseso ay lubos na nagpapataas ng mga pagkalugi.
Maraming mga pamamaraan ang binuo upang matukoy ang yugto ng botanikal na kapanahunan:
- sa pamamagitan ng kulay ng mga buto;
- pag-aaral ng dami ng almirol gamit ang yodo sa iba't ibang yugto ng pagkahinog;
- sa pamamagitan ng kulay ng prutas gamit ang isang espesyal na sukat, hiwalay para sa bawat iba't;
- sa pamamagitan ng pagkakaiba sa konsentrasyon ng tuyo at natutunaw na mga bahagi sa pulp nang hiwalay para sa iba't ibang mga varieties;
- sa pamamagitan ng pagkalkula ng kabuuan ng mga temperatura na kinakailangan para sa ripening ng mga bunga ng mga indibidwal na varieties;
- gamit ang isang penetrometer, na sumusukat sa lakas ng pulp;
- isinasaalang-alang ang istatistikal na datos tungkol sa pag-aani sa mga nakaraang taon.
Karamihan sa mga pamamaraang ito ay hindi nagbibigay-daan para sa tumpak na timing ng pag-aani at naaangkop lamang sa pagsasanay sa maraming mga caveat. Ang mga pribadong magsasaka ay nag-aani batay sa kanilang sariling intuwisyon at karanasan. Alam nila ang komposisyon ng lupa ng kanilang mga hardin at ang mga kondisyon ng panahon. Pagkatapos ng mga taon ng pagmamasid, ang isang may karanasan na hardinero ay maaaring matukoy ang pinakamahusay na buwan upang anihin para sa imbakan at pagproseso.
Ang pinaka-epektibong paraan upang matukoy ang antas ng kapanahunan ng ani ng mga prutas sa mga pribadong bukid:
- Ang mga prutas ay madaling mapunit mula sa sanga. Kung ang prutas ay mahigpit na nakakabit, masyadong maaga para anihin.
- Ang mga boluntaryong peras ay lumitaw sa lupa. Ang mga peras ay hindi dapat mapinsala ng mga peste o sakit. Ang pag-aani ay nagsisimula kapag ang malusog na prutas mula sa pananim ng kasalukuyang taon ay lumitaw sa lupa.
- Pagsubok ng solusyon sa yodo. Ang prutas ay pinutol at ang iodine na diluted na may tubig sa isang konsentrasyon ng 1:15 ay inilapat sa ibabaw ng hiwa. Ang maliwanag na kulay na laman ay nagpapahiwatig ng pagkahinog. Kung ito ay nagdilim, ang mga peras ay naiwan upang higit pang mahinog.
- Ang balat malapit sa tangkay at ang prutas ay nagiging mas matingkad ang kulay sa yugto ng pag-aani. Kung ang prutas ay sobrang hinog, lumilitaw ang isang lilang tint, at ang laman ay nagiging mayaman na dilaw.
- Ang mga hinog na peras ay nagkakaroon ng mga dents kapag pinindot ng iyong mga daliri. Ang mga overripe na peras ay may balat na nahati.
- Ang mga hinog na peras ay may maitim na kayumangging buto.
Mga Salik na Nakakaapekto sa Panahon ng Paghinog ng Pananim
Ang mga paraan ng pagtukoy ng pagkahinog ay hindi nagbibigay-daan para sa tumpak na pagtukoy ng naaangkop na oras ng pag-aani para sa prutas, dahil ang oras ng pagkahinog ay nakasalalay sa mga panlabas na salik. Halimbawa, ang mga Amerikanong siyentipiko ay nakabuo ng mga pamamaraan para sa pagtukoy ng oras ng pagkahinog batay sa pinagsamang temperatura at oras ng pamumulaklak. Ang mga pamamaraan na ito ay angkop para sa California, kung saan walang biglaang pagbabago sa temperatura at ang klima ay palaging katamtaman. Ang mga pamamaraan na ito ay hindi angkop para sa Russia, dahil maaari silang humantong sa isang error hanggang sa ilang linggo.
Ang prutas ng parehong uri ay mahinog sa iba't ibang mga rate kung sila ay grafted sa iba't ibang rootstocks. Ang mga sumusunod na kadahilanan ay nakakaimpluwensya sa pagkahinog ng mga peras na lumalaki sa parehong lugar sa iba't ibang oras:
- masyadong mababa o mataas na temperatura ng hangin sa tag-araw;
- late warming sa tagsibol;
- pinsala sa mga puno sa pamamagitan ng hamog na nagyelo sa taglamig;
- kemikal na komposisyon ng lupa;
- ang dami ng sikat ng araw na natatanggap ng isang puno;
- ang antas ng kahalumigmigan ng lupa bilang isang resulta ng pag-ulan o patubig;
- ang lokasyon ng mga prutas sa loob ng korona o sa paligid;
- ang dami ng nutrients sa lupa;
- naglo-load ng mga sanga na may mga prutas;
- infestation ng mga puno ng prutas na may mga parasito at mga sakit.
Mga Panuntunan sa Pag-aani
Kapag nag-aani, ang mga prutas ay hindi itinatapon sa mga puno, na pinipigilan itong tumama sa lupa. Ang mga espesyal na tool ay ginagamit upang gawing simple ang gawain. Ang mga prutas na nakasabit sa ibabang mga sanga ay unang pinipitas. Pagkatapos, unti-unting umakyat. Gamit ang isang twisting motion, ang tangkay ay napunit mula sa sanga at ang peras ay tinanggal. Upang maprotektahan ang waxy coating sa balat, na pumipigil sa pagkabulok at impeksyon, ang mga guwantes na tela ay isinusuot bago anihin.
Kapag nag-aani, ang mga prutas na may sira ang balat, may sakit, o mali ang hugis na prutas ay inilalagay sa isang hiwalay na tumpok, hindi sa mga malulusog. Ang mga peras na pinili para sa pag-iimbak ay inilalagay sa mga habi na basket na may linya na may burlap. Ang mga malapad na kahoy o plastik na crates o mga kahon ay angkop din.
Sa panahon ng pag-aani ng peras sa taglamig, ang mga frost sa gabi ay maaaring mangyari sa ilang mga rehiyon. Kung ang hamog na nagyelo sa balat, huwag kunin ang prutas hanggang sa ito ay uminit. Kung hindi, ang panganib ng pinsala mula sa matinding pagbabagu-bago ng temperatura ay tumataas. Ang gayong mga peras ay tumatagal lamang ng ilang linggo. Ang mga prutas mula sa tuktok na baitang ay pinipili gamit ang isang espesyal na tool. Maaaring mabili ang isang mamimitas ng prutas sa isang tindahan ng paghahalaman. Ang isang simple ay maaaring gawin mula sa mga lumang plastik na bote.
Timing ng ani
Kapag pumipili ng peras, isaalang-alang ang posibleng panahon ng pag-aani. Para sa mga varieties ng tag-init at taglagas, ang panahong ito ay mula 5 araw hanggang 1 linggo. Ang mga varieties ng taglamig ay inaani sa loob ng 9 hanggang 14 na araw. Ang mga mabilis na nahuhulog na prutas ay pinipitas muna upang maiwasang mahulog sa lupa. Kung ang mga peras ay pinili sa maling oras, ang kanilang lasa ay lumalala at ang kanilang buhay sa istante ay nabawasan. Sa ilang mga kaso, may panganib na masira ang puno.
Ang pag-aani ng masyadong maaga ay maaaring magdulot ng mga sumusunod na panganib:
- pagkasira ng buhay ng istante;
- hindi sapat na dami ng nutrients at mahinang aroma ng prutas;
- ang balat ay nagiging kayumanggi;
- mas maliit na sukat ng peras;
- kawalan ng katangian ng kulay ng iba't kahit na sa pangmatagalang imbakan;
- kakulangan ng waxy coating sa late varieties, pagkawala ng moisture at mabilis na pagkalanta.
Kung ang huling araw ng pag-aani ay napalampas, isa pang panganib ang lumitaw:
- pinsala sa mga prutas mula sa mga epekto sa lupa pagkatapos mahulog;
- ang pananim ay nagpaparaya sa transportasyon;
- floury pulp ng ilang mga varieties;
- Kapag nakaimbak, ang mga overripe na peras ay mas malamang na magdusa mula sa mga sakit;
- ang panganib ng pinsala sa mga late varieties sa pamamagitan ng pagtaas ng hamog na nagyelo;
- pagbawas sa dami ng mga kapaki-pakinabang na sangkap sa mga sobrang hinog na prutas;
- ang pulp ay nagiging napakalambot at nasira sa panahon ng pag-alis mula sa sanga at imbakan;
- ang huli na pag-aani ay nakakapinsala sa pagbuo ng mga putot ng prutas;
- Ang mga mahina na puno ay walang oras upang maghanda para sa taglamig, mananatiling mahina, at mas malala ang hamog na nagyelo.
Maaaring interesado ka sa:Pag-aani para sa pagproseso
Ang mga varieties ng maagang taglagas at tag-init ay angkop para sa pagpapanatili. Ang prutas ay kinuha mula sa mga sanga sa yugto ng teknikal na pagkahinog, kapag naglalaman ito ng pinakamaraming juice. Ang mga sobrang hinog na peras ay nalalagas sa panahon ng canning. Kung ginagamit para sa paggawa ng alak o juice, naglalabas sila ng kaunting likido. Ang mga hindi hinog na prutas ay may walang lasa, matigas na laman na walang aroma. Ang mga peras sa teknikal na pagkahinog ay pinagsama ang lahat ng mga pakinabang: ang mga ito ay makatas, katamtamang mabango, at masarap.
Pag-aani ayon sa panahon ng pagkahinog
Ang mga uri ng peras ay nahahati sa mga varieties ng taglamig, tag-araw, at taglagas batay sa oras ng pagkahinog. Ang mga ito ay ani sa iba't ibang buwan. Ang kanilang buhay sa istante ay nag-iiba din. Ang ilang mga varieties ay angkop lamang para sa pagproseso, habang ang iba ay kinakain sariwa. Ang buhay ng istante ay depende sa mga kondisyon.
Panahon na upang anihin ang mga varieties ng tag-init
Ang mga yugto ng botanical at consumer maturity ay nag-tutugma para sa mga varieties ripening sa ikalawang kalahati ng tag-init. Gayunpaman, sa komersyal na paglilinang, ang pag-aani ay pinipitas ilang araw nang maaga upang pahinugin ang prutas sa panahon ng transportasyon. Ang mga maagang varieties ay hinog sa maraming yugto. Sa mga pribadong hardin, ang pag-aani ay ginawa pagkatapos na makamit ang mga katangian ng varietal.
Ang mga varieties ng tag-init ay hindi nananatiling maayos. Kahit na sa ilalim ng kanais-nais na mga kondisyon, nananatili silang sariwa at masarap nang hindi hihigit sa dalawang linggo. Ilang mga varieties lamang ang nananatiling maayos hanggang sa isang buwan. Karaniwang ginagamit ang mga ito para sa pagproseso, pinili sa yugto ng teknikal na pagkahinog. Ang mga varieties ng tag-init ay ani sa loob ng dalawang linggo.
Oras upang anihin ang mga varieties ng taglagas
Ang panahon ng pag-aani para sa mid-season varieties ay ang ikalawang kalahati ng Agosto at Setyembre. Nahahati sila sa mga varieties ng maagang taglagas, na kahawig ng mga varieties ng tag-init sa kalidad, at mga varieties ng huli na taglagas, na mas katulad ng mga varieties ng taglamig.
Ang mga maagang varieties ay ani sa threshold ng botanical at consumer ripeness. Para sa ilan, ang mga threshold na ito ay pareho, habang para sa iba, naiiba ang mga ito sa loob ng ilang araw. Ang mga prutas ay kinakain kaagad o nakaimbak ng 60 araw. Kung ang ani ay inani sa teknikal na yugto ng pagkahinog, ito ay pinoproseso.
Ang mga huling uri ng taglagas ay inaani bago ang botanikal na kapanahunan. Sila ay hinog sa bahay sa loob ng 15-30 araw. Maaari silang maiimbak nang sariwa para sa isa pang 3 buwan. Ang mga uri na ito ay bihirang ginagamit para sa canning o pagluluto, dahil napapanatili nila ang kanilang pagiging bago hanggang sa kalagitnaan ng taglamig.
Pag-aani ng mga varieties ng taglamig
Ang mga varieties ng taglamig ay ani sa yugto ng botanical ripeness. Ang perpektong oras ay huli ng Setyembre at unang bahagi ng Oktubre. Upang maiwasan ang pagkawala ng buhay ng istante, ang prutas ay pinipili bago ang unang taglagas na hamog na nagyelo. Ang pagkahinog ng consumer ay nangyayari sa loob ng 20 hanggang 30 araw ng imbakan. Sa panahong ito, ang prutas ay hinog, nagiging masarap at mabango.
Oras ng pag-aani ayon sa rehiyon
Sa rehiyon ng Moscow at gitnang Russia, ang mga peras ay lumago na makatiis sa temperatura hanggang -30°C. Ang mga varieties ng tag-init, ripening sa unang bahagi ng Agosto, ay pinaka-karaniwan dito. Ang mga varieties ng taglagas ay ani sa huling bahagi ng tag-araw. Nag-iimbak sila nang mas mahaba kaysa sa kanilang mga katapat na maagang hinog. Ang mga varieties ng taglamig ay ani noong Setyembre. Ang mga prutas na ito ay pinakamahusay na nag-iimbak at nananatiling sariwa hanggang sa Bagong Taon.

Ang peras ay isang matamis at malusog na prutas. Ngunit habang dati ay may mga mahilig sa init, maaga, nabubulok na mga varieties na bihirang hinog sa gitnang Russia, ang mga breeder ng prutas ngayon ay nahaharap...
Sa Urals at Siberia, ang lumalaking peras ay kumplikado ng malupit na klima. Maraming mga uri ng pananim na ito na mapagmahal sa init ang hindi makakaligtas sa matinding hamog na nagyelo sa taglamig at hindi makapagbunga. Ang mga late-ripening na peras ay hindi angkop para sa mga rehiyong ito. Tanging ang maagang-ripening na mga varieties ng tag-init at taglagas, ripening sa huling bahagi ng tag-araw at unang bahagi ng taglagas, ay lumago dito.
Upang matukoy ang pagkahinog ng peras, ang kulay ng balat, lasa, at aroma ng laman ay tinasa. Ang panahon ng pagkahinog at ang mga varietal na katangian ng puno ng prutas ay isinasaalang-alang din. Ang mga kondisyon ng panahon at ang klima sa lumalagong rehiyon ay lubos na nakakaimpluwensya sa prosesong ito. Ang oras ng pag-aani ay tinutukoy ng nilalayong paggamit ng pananim. Ang huli na pag-aani ay nagpapababa sa lasa ng prutas at nakakaapekto sa buhay ng istante nito.

Mga kakaibang katangian ng lumalagong peras mula sa mga buto sa bahay
Mga itim na spot sa peras: sanhi at pamamaraan ng paggamot
Paano i-graft ang isang peras sa isang puno ng mansanas: sunud-sunod na mga tagubilin na may mga larawan
Bakit natuyo ang isang puno ng peras? Mga pamamaraan ng kontrol at pag-iwas