Cortinarius: Isang Maganda, Nakamamatay na Nakakalason, o Nakakain na Mushroom, at ang Paglalarawan Nito (+22 Larawan)

Mga kabute

Ang cobweb cap ay isang maliit na kilalang kabute. Sa kabila ng malaking pagkakaiba-iba nito (mahigit sa 2,000 species), ito ay hindi sikat, walang kakaibang lasa o aroma, hindi gaanong pinag-aralan, madalas na tumutubo sa mga lugar na hindi naa-access sa marshy, at mahirap makilala sa pagitan ng nakakain at hindi nakakain na mga varieties. Gayunpaman, ang ilang mga nakakain na varieties ng cobweb cap ay angkop para sa iba't ibang mga paghahanda sa pagluluto.

Mga tampok na katangian ng iba't

Ang pagkilala sa mga kabute ng pakana, kahit na pagkatapos ng pag-aaral ng mga larawan, ay mahirap. Maraming mga tagakuha ng kabute ang binabalewala ang lahat ng mga species ng kabute na ito para sa kadahilanang ito, dahil marami ang hindi nakakain, nakakalason, at nakakalason. Ang kanilang maliliwanag na kulay ay umaakit sa mata, ngunit, tulad ng fly agarics, madalas silang nagsisilbing babala ng panganib.

Mga panlabas na katangian

Maraming species ng cobweb caps ang kahawig ng toadstools sa hitsura—isang manipis, matangkad na tangkay at isang conical cap (abnormal). Ang iba ay may mga kulay na hindi karaniwan para sa "kagalang-galang" na mga kabute (purple, bluish-blue, watery blue).

May mga varieties na may permanenteng "basa," madulas, malansa na takip na nakakadiri (anise, malansa). At mayroon ding mga magaganda, mala-boletus na mga varieties (malaki, makapal, mataba) na may cylindrical, malakas na mga tangkay at maganda, bilugan na mga takip (pula-kayumanggi).

Morpolohiya

Ang pangunahing katangian ng lahat ng mga takip ng sapot ng gagamba ay ang kanilang cortina, isang manipis na pelikula na bumabalot sa takip at tangkay ng kabute tulad ng isang belo o sapot. Noong bata pa, malaki at tuluy-tuloy ang pelikulang ito; habang sila ay tumatanda, ito ay matatagpuan sa mga patches sa iba't ibang lugar.

Ang malaking genus na Cortinaceae, ng order na Lamellar o Agaricales na may subgenera at subspecies, ay isang grupo ng mga mushroom na may mga takip at tangkay. Ang kanilang hymenophore ay lamellar at maaaring may iba't ibang kulay, gayundin ang buong fruiting body. Ang mga spores ay halos kayumanggi.

Lugar ng pamamahagi

Ang karaniwang pangalan na "marsh grass" ay nagpapaliwanag sa mga pinakakaraniwang tirahan nito: mamasa-masa, mossy, low-sun settings, kadalasan sa paligid ng conifer. Ito ay matatagpuan sa malalaking mapagtimpi na klima sa Northern Hemisphere, na sumasaklaw sa halos lahat ng Eurasia at North America.

Nakakain na species na may mga larawan

Kabilang sa malawak na pagkakaiba-iba ng mga species ng boletus, tatlo lamang ang maaaring pangalanan bilang mga nakakain na kabute:

  1. Ang yellow webcap, o Cortinaria triumphans, ay itinuturing na pinakamasarap sa lahat ng web-covered mushroom. Ang malansa nitong takip ay umabot sa 12 cm, nagbabago mula sa hemispherical hanggang sa patag habang ito ay lumalaki. Ang kulay nito ay mula sa maliwanag na dilaw hanggang kayumanggi.

    Ang tangkay ay lumalaki hanggang 15 cm ang taas, hanggang 3 cm ang kapal, at maaaring maging cylindrical o conical, na may scaly girdle. Ang mga hasang ay siksik at creamy na may maasul na kulay, na nagiging kayumanggi habang tumatanda ang kabute. Ito ay laganap sa buong Eurasia, madalas na umuunlad sa mycorrhiza na may umiiyak o nakalaylay na birch.

  2. Ang Cortinaria spp. ay itinuturing na pinakaligtas na kabute; mayroon itong kaaya-ayang aroma at lasa, ngunit bihira at karaniwang tumutubo sa ilalim ng mga puno ng beech. Ito ay isang malaking kabute, na may takip na hanggang 20 cm at isang tangkay hanggang 14 cm. Ang mga batang specimen ay nakikilala sa pamamagitan ng kanilang kulay na lilang, na nagiging isang katangiang pula ng alak na may brownish-purple na kulay habang sila ay tumatanda. Ang mga hasang ay kulay abo, nagiging brownish-beige sa katandaan.
  3. Hindi gaanong kilala, ngunit nakakain din, ang water-blue (gray-blue) na webcap. Ang cortina nito ay hindi mala-pelikula, ngunit ganap na katulad ng web, at ang takip ay mala-bughaw na kulay abo at may katangiang perpektong makinis na mga gilid.

Mga tuntunin at kundisyon ng koleksyon

Maaari kang manghuli ng mga marsh mushroom mula sa kalagitnaan ng tag-araw hanggang sa halos unang hamog na nagyelo. Gayunpaman, mahalagang tandaan na ang mga walang karanasan na namimitas ng kabute ay mahihirapang makilala ang nakakain sa mga nakakalason na varieties, kaya pinakamahusay na iwasan ang pagpili ng anumang prutas na hindi ka sigurado. Tatlong species lamang ang maaaring lutuin sa pamamagitan ng regular na pagluluto. Ang natitira ay maaaring nakakain pagkatapos ng matagal na pagluluto o hindi nakakain.

Pagpili ng kabute
Pagpili ng kabute

Higit pa rito, maraming uri ang inuri bilang nakakalason, makamandag, o mapanganib na lason. Madali silang malito, lalo na dahil sa natatanging hitsura ng mga kabataan at mature adult, at ang pagkakaroon ng maraming katulad na subspecies.

Payo!
Upang maiwasan ang mga panganib, pinakamahusay na iwasan ang pagkolekta ng mga boletus na kabute nang buo, o gawing panuntunan na isailalim ang lahat ng nakolektang kabute sa matagal na paggamot sa init na may madalas na pagbabago ng tubig kung saan ang mga namumungang katawan ay pinakuluan.

Makabubuti rin na i-pack ang bawat nakolektang species ng cobweb cap sa magkakahiwalay na lalagyan upang maiwasan ang mga durog na piraso ng makamandag na mushroom na hindi sinasadyang mapunta sa mga nakakain.

Pagkakaiba mula sa huwad, hindi nakakain na mga kabute

Madalas mahirap na makilala ang nakakain na webcap mula sa mga maling hitsura nito, ngunit posible ito. Sa bawat kaso, ang mga pagkakaiba ay depende sa species. Halimbawa, ang white-purple webcap ay perpektong nakakain pagkatapos ng mahabang panahon bago kumukulo. Ito ay malapit na kahawig ng hindi nakakain na webcap ng kambing. Gayunpaman, ang kamukha ay makikilala sa pamamagitan ng katangian nitong amoy ng acetylene. Ito ay isang pangkaraniwang tanda ng hindi nakakain na mga kabute-madalas silang may hindi kasiya-siya, hindi kabute na amoy.

Webcap ng kambing
Webcap ng kambing

Ang cobweb cap ay isang maganda, ngunit nakamamatay na nakakalason na kabute, sa kabila ng panlabas na apela nito. Ang natatanging tampok nito ay ang pagkakaroon ng lason na orellanin, na dahan-dahang nakakaapekto sa mga bato at nagiging sanhi ng pagkabigo sa bato.

Higit pa rito, maaaring maapektuhan ang respiratory tract at musculoskeletal system, na humahantong sa kamatayan. Gayunpaman, ang mga sintomas ng pagkalason ay maaaring hindi lumitaw sa loob ng dalawang linggo, na walang oras para sa paggamot.

Pagkonsumo

Ang lahat ng nakakain na species ng cobweb cap ay angkop lamang para sa pagkonsumo pagkatapos ng masusing paggamot sa init; hindi sila maaaring kainin ng hilaw.

Mga kapaki-pakinabang na katangian at paghihigpit sa paggamit

Dahil ang karamihan sa mga cobweb cap ay hindi ginagamit bilang pagkain dahil sa kanilang hindi nakakain at toxicity, at ang mga nakakain na species ay hindi itinuturing na partikular na mahalaga at madaling malito sa mga hindi totoo, ang mga kapaki-pakinabang na katangian ng genus na ito ng mushroom ay mas mababa kaysa sa iba. Gayunpaman, nakakahanap sila ng praktikal na aplikasyon sa gamot para sa pagkuha ng ilang mahahalagang sangkap para sa mga layuning panggamot.

Mga kapaki-pakinabang na katangian ng mga cobweb cap
Mga kapaki-pakinabang na katangian ng mga cobweb cap

Ang mga marsh cap ay kilala bilang isang mataas na kalidad na hilaw na materyal para sa paggawa ng iba't ibang mga tina, lalo na ang mga ocher shade. Ang mga may kondisyon at tiyak na nakakain na mga species ng marsh caps, pagkatapos ng matagal na simmering at draining ng sabaw, ay ginagamit sa iba't ibang mga pinggan, ngunit hindi ito inirerekomenda para sa mga taong may mga gastrointestinal na problema o mga bata sa anumang edad.

Mga recipe at tampok sa pagluluto

Ang tatlong uri ng tiyak na nakakain na marsh mushroom na inilarawan sa itaas ay maaaring lutuin pagkatapos ng maikling pigsa. Ang natitirang conditionally edible varieties, pagkatapos ng paunang paglilinis at bago lutuin, ay nangangailangan ng mahabang pigsa sa ilang mga yugto, draining ang sabaw pagkatapos ng 5-10 minuto ng pagkulo. Pagkatapos nito, maaari silang maalat, adobo, pinirito, at de-latang, at magamit sa una at pangalawang kurso. Mahalagang tandaan na ang mga pinggan ay magkakaroon ng isang tiyak na lasa ng nutty.

Isang ulam na gawa sa sapot ng gagamba
Isang ulam na gawa sa sapot ng gagamba

Bilang karagdagan, ang iba't ibang uri ay nangangailangan ng mga tiyak na paraan ng pagluluto:

  1. Ang mga grey-blue marsh mushroom ay pinakamahusay na pinirito at pinakuluan.
  2. Ang scaly mushroom ay kinakain lamang ng pinakuluan.
  3. Ang matagumpay at mahusay na mga species ay tuyo at inasnan.

Ang ilang mga conditional edible varieties na may makulay na mga kulay ay matagumpay na ginagamit upang palamutihan ang iba pang mga pinggan. Kung hindi man, ang paghahanda ng mga cobweb cap ay hindi naiiba sa maraming iba pang mga recipe.

Mga sagot sa mga madalas itanong

Ang mahirap piliin na kabute ng pakana ay nagdudulot ng maraming tanong at pagdududa kahit na sa mga may karanasang mamimitas ng kabute. Pinapayuhan ng mga eksperto ang mga baguhan na iwasan ang mushroom na ito upang maiwasan ang panganib sa kanilang kalusugan at kalusugan ng kanilang mga mahal sa buhay. Narito ang ilan sa mga pinakakaraniwang tanong:

Ano ang pagkakaiba sa pagitan ng paghahanda ng edible at semi-edible cobwebs?
Ang mga nakakain na marsh mushroom ay maaaring ihanda tulad ng anumang iba pang mga mushroom (prito, nilaga, inasnan, adobo). Ang mga nakakain na may kondisyon ay hindi inirerekomenda. Kung magpasya kang kainin ang mga ito, dapat itong lutuin nang lubusan, ang ilang mga species ay nangangailangan ng matagal na pagluluto. Gayunpaman, ang sabaw ng kabute ay hindi dapat gamitin, dahil naglalaman ito ng mga nakakapinsalang sangkap. Ang ilang mga species ay dapat ibabad sa tubig na may asin bago.
Saan sa Russia lumalaki ang mga makamandag na takip ng pakana?
Ang mapanganib na nakakalason na species ng marsh grass, na maaaring nakamamatay (purple-red, mountain, shiny and beautiful) ay mas madalas na matatagpuan sa mga koniperong kagubatan malapit sa mga latian at maaaring tumubo sa lumot sa ilalim ng mga puno ng spruce at sa mga blueberry.

Sa Russia, ito ay pangunahing matatagpuan sa Urals at Siberia, at hindi gaanong karaniwan sa gitnang Russia. Ang nakakalason na blood-red o red-plate, red-scaled o tamad, eleganteng, lion-dilaw, at magagandang clubfoot webcap ay nakatira din sa halos parehong rehiyon.

Gaano katagal maaaring iimbak, hilaw at ipoproseso ang cobwebby cap?
Ang mga nakakain na cobweb cap ay pinakamahusay na nakaimbak na niluto (hanggang dalawang araw) sa refrigerator. Ang mga hilaw na cobweb cap ay dapat palamigin nang hindi hihigit sa 12 oras. Para sa pangmatagalang imbakan (hanggang 6 na buwan), ang mga mushroom na ito ay pinakamahusay na tuyo. Ang mga nakakain na may kondisyon ay pinakamahusay na hindi nakaimbak sa lahat.

Ang mga cobweb cap ay bihira at hindi ligtas na mga kabute, ngunit ang mga nakakain na varieties ay may kakaiba, kaaya-ayang lasa. Dapat silang lutuin nang lubusan, na may paulit-ulit na pagbabago ng tubig. Mangolekta lamang ng mga cobweb caps kapag talagang sigurado ka sa tamang pagkakakilanlan ng species.

sapot ng gagamba
Mga komento sa artikulo: 1
  1. Yuri

    I would gladly give this a dislike kung kaya ko.
    Para saan? Para sa isang larawan ng isang napakahusay na sapot ng pakana na may copyright na pinutol, na na-publish dito nang walang pahintulot ng may-akda ng larawan at ng mga administrator ng forum ng GSP, kung saan ang gallery ay ninakaw ang larawan.

    Sagot
Magdagdag ng komento

Mga puno ng mansanas

patatas

Mga kamatis